zaterdag 29 september 2012

Bob Dylan - Time Out of Mind (1997)

Ik zal nooit een groot liefhebber van Bob Dylan worden, voor mij blijft hij de kaal geplukte kip met de gouden eieren. Geweldige composities, die ik het liefste door anderen gebracht zie worden. Vreemd genoeg doet de geleefde stem van Johnny Cash mij wel veel, maar bij Dylan heb ik dat gevoel niet. Natuurlijk is zijn positie binnen de ontwikkeling van de popmuziek van zeer groot belang, zonder hem zou het muzikale landschap er totaal anders uit hebben gezien. De switch tussen folk en pop is nu ook goed hoorbaar bij bands als The Walkabouts en 16 Horsepower. De voornaamste reden dat ik aan dit album begin is de productionele bijdrage van Daniel Lanois. Als je na gaat wat hij in de jaren 80 heeft betekend voor artiesten als Robbie Robertson, U2 en Peter Gabriel, is de volgende stap om mij meer te verdiepen in Time Out Of Mind. En inderdaad, ook hier is hij sfeer bepalend geweest. Bij Lanois heb ik altijd het idee dat hij zich vereerd voelt om met zijn grote helden samen te werken, een kans om volledig te benutten. En als die mogelijkheid zich voor doet, dan ben je gek om niet het hoogst haalbare resultaat te bewerkstellen. Dankzij Lanois een vernieuwde positieve kennismaking met Bob Dylan voor mij. Misschien is dit wel de geschikte ingang voor het oudere werk. Bij een artiest als Johnny Cash werkte dat namelijk ook zo. Dankzij American Recordings naar Folsom Prison Blues. 29 september 2012

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen